ets:
proces waarbij een tekening in metaal wordt uitgebeten door een zuur met het doel er een afdruk van te maken. Deze techniek is ontstaan in het begin van de 16de eeuw en werd in de boekdrukkunst gebruikt om tekeningen te reproduceren. Hiermee konden veel fijnere prenten gedrukt worden dan met de daarvoor gebruikelijke houtsnee.

chine collé:
dun velletje Chinees papier werd met een groter vel stevig papier en wat lijm ertussen op een etsplaat of lithosteen gelegd. Bij het drukken hechtten deze twee zich dan aan elkaar. In de 19e eeuw werd deze combinatie veel gebruikt om etsen en litho's op af te drukken omdat er een zeer fijne nuancering op mogelijk was.

aquatint:
Diepdruk. Etstechniek om vlakken met een egale toon te verkrijgen. Eerst alleen als aanvulling van de lijnets toegepast, later ook zelfstandig.

zeefdruk:
zeefdruk is een prent die met behulp van een op de zeef (van zijde, gaas, nylon, metaalglas e.d.) aangebrachte sjabloon is gedrukt. Bij andere technieken als de ets, litho of houtsnede staat de voorstelling altijd in spiegelbeeld, bij de zeefdruk is dat niet zo. Bovendien kan ook op andere materialen dan papier worden gedrukt. Zeefdruk maakt het door de relatief grote laagdikte mogelijk zwaardere en fellere tinten te bereiken. Deze eigenschap van zeefdruk maakt het procedé geliefd voor kunstdruk. Een zeefdruk is gemakkelijk herkenbaar aan het feit dat de inkt op het papier ligt. Verder kan er dekkend over andere kleuren worden gedrukt.

lino:
afkorting van linoleumsnede. Hoogdruk. Afdruk gemaakt van een stuk linoleum waarin de delen die wit moeten blijven met een guts zijn weggestoken. Linoleum is goedkoper en gemakkelijker te bewerken dan hout, maar brokkelt snel af. Gebruikt sinds het einde van de 19e eeuw.

CGD:
Computer generated design

vanaf september volgt meer over de non-toxische grafiek, waarbij men geen gebruik meer maakt van solventen en harsen. een aangename en veel veiliger manier van werken!

Exlibris:
Uit het boekenbezit van'. Een eigendomsmerk, meestal in houtsnede of gravure, dat geplakt wordt aan de binnenzijde van een boekband om de eigenaar van dat boek te vermelden. Komt voor vanaf het einde van de 15e eeuw.